ایـن شـــعـرهـــا بــِـرَوَنــد بــهــ جـَـهَنَّـــمـ مـَـن فــَقــط
دیـــوانـــهــ ی آنــ لــَحــظـهــ اَمـــ …
.
.
کــهــ قـــَـلــبــِتـــ …
.
.
زیــــر ســَـرَمـــ
دَســت و پـــا بــِزَنـــــَد!!
خیــــلیــ دلــمــ گرفـــتـــــهـــ.......
*************
ســــَر اَنــگــُشــتــانــمـ کــه مـیســـوزَد
.
.
یـــَعنــی وَقـتِــ نــِوِشــتـَنــ َاز تــوسـتــ...!
.
.
بـــیــــــا آرامــــ دَر خــــیــالــــَم بــِنـشیــنــ
.
.
مـــیخـــواهـــَمـــ صــــِدایــــِ نـَفـَس هــایـَتـــ
.
.
را بـــِنــِویــــســـــــــَمــــ....!
******************
آن شب من از فراقت چون ابر گریه كردم
با یاد خاطراتت چون یاس ناله كردم
آن شب تو رفته بودی اما نه از دل من
گر چه تو ترك كردی با گریه منزل من
آن شب میان گریه رفتم سراغ قرآن
با یك بغل اقاقی رفتم به سویش نالان
آن شب در آرزوی دیدار زلف و رویت
رفتم كنار دریا تا پر زنم به سویت
آن شب گذشت و دیگر نیامدی سراغم
با آن سكوت غمگین در باغ خاطراتم
آن شب و شب های دگر گذشت با خاطراتت
اما هنوز گلها هستند در انتظارت
برگرد نفس...
اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري رد ميشي برميگرده نگات ميكنه،بدون براش مهمي
اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري مي افتي برميگرده با عجله مياد به سمتت،بدون براش عزيزي
اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري ميخندي برميگرده نگات ميكنه بدون براش قشنگي.
اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري گريه ميكني باهات اشك ميريزه،بدون دوستت داره.
اكه يكي رو ديدي كه وقتي داري با يكي ديگه حرف ميزني تركت ميكنه بدون عاشقته.
ابری چه تنها بی بهارش گریه میکرد...
**************
میشینم کنار کیک و میچینم دونه دونه
شمع های عمری رو که رفته دیگه از این خونه
اولین مهمون من تویی خدای مهربون
توی شادیها و تو غم همیشه پیشم بمون
میشینم کنار کیک و میبرم دس بدعا
الهی نشینه هرگز چشمی منتظر براه
خدا جون میشه یه روزی دنیامون قشنگ بشه
میشه دلخوشی بیاد رنگ و ریا هم نباشه
اشک رازيست ...
لبخند رازيست ...
عشق رازيست ...
اشک آن شب لبخند عشقم بود .
قصه نيستم که بگويي
نغمه نيستم که بخواني
صدا نيستم که بشنوي
يا چيزي چنان که ببيني
يا چيزي چنان که بداني...
من درد مشترکم ...مرا فرياد کن.
درخت با جنگل سخن مي گويد
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن مي گويم :
نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
من ريشه هاي ترا دريافته ام...
با لبانت براي همه لبها سخن گفته ام
و دست هايت با دستان من آشناست
در خلوت روشن با تو گريسته ام
براي خاطر زندگان
و در گورستان تاريک با تو خوانده ام
زيباترين سرودها را
زيرا که مردگان اين سال
عاشق ترين زندگان بودند
اي دير يافته با تو سخن مي گويم ...
بسان ابر که با توفان
بسان علف که با صحرا
بسان باران که با دريا
بسان پرنده که با بهار
و بسان درخت که با جنگل سخن مي گويد
زيرا که صداي من؛
با صداي تو آشناست...
*****************
ایستادن اجبار کوه بود
رفتن سرنوشت آب
افتادن تقدیر برگ
وصبر پاداش آدمی...
پس بی هیچ چشم داشتی
حراج محبت کنیم که
همه ی ما خاطره ایم...
نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۱/۱۱/۰۸ساعت ۷:۳۹ ب.ظ نویسنده ترنم باران