حرفهای درگوشی(ترنم باران)

گر سهم من..

از این همه ستاره..

فقط سوسوی غریبی است …

غمی نیست…

همین انتظار رسیدن شب برایم کافیست …

*********

آری… چه بی رحمانه..

آمده است که بماند…
برای
همیشه…
غم تو اي بارانم

********

دل آرام را بی تاب می کنی …

دل بی تاب را آرام …

آخرش نگفتی تو دردی یا درمان ؟

***************** 

گر سهم من..

از این همه ستاره..

فقط سوسوی غریبی است …

غمی نیست…

همین انتظار رسیدن شب برایم کافیست …

*******************

تو …اي ترنم عزيزم

ماه را دوست داری …

و من …

مـاه هاست که ، تو را …

************

تنها برخی از آدمها

باران را احساس می کنند …

بقیه فقط خیس می شوند…

***********

خدایا تمام خنده های تلخ امروزم را می دهم..

یکی از آن گریه های شیرین کودکی ام را پس بده.

*************

باران عزيزم

میگم دوست دارم نگو نظر لطفته…

چون نظر لطفم نیست . نظر دلمه…

************

کدام پل در کجای دنیا شکسته است…

که هیچ کس به خانه اش نمی رسد!؟

****************

می گفتند: ” سختی ها نمک زندگــــی است “

امّا چرا کسی نفهمید که ” نمـــــک “

برای من که خاطراتم زخمی است ، شور نیست ؛

 مزه ” درد” می دهد !

***********

تمام قندهای توی دلم را آب کردم برای تو…

تویی که چایت را همیشه تلخ میخوری…

*************

زندگی به من آموخت چگونه اشک بریزم…

ولی اشک نیاموخت چگونه زندگی کنم…

**********

یوسف در چاه افتاد…

و تو در قلب من..

او عزیز مصر شد..

و تو )ترنم عزيزم)عزیز دل من…

************

ترنم واژه ايست زيبا كه بدون باران معنا ندارد

ترنم يعني عشق هاي پاك

ترنم يعني ....

خدايا زود اين سال را تحويل كن كه سال ۹۱ سال بدي بود...

خدايا ناشكري به درگاه تو يعني دخالت در حكمت تو

خدايا در زندگيم هرچيز برايم مقدر كردي زيبا بود

خدايا حكمت كارهايت را به من الهام كن

خدايا اين آخرين شب ۵ شنبه ۹۱ است

خدايا سال ۹۲ را بهترين مقدرات برايم فراهم كن

خدايا دوستت دارم...

خدايا عاشقتم...

خدايا براي داده هات و نداده هات شكر

باران ۲۴/۱۲/۱۳۹۱

باغبان غنچه نچیدم ز من ازرده مشو

پاره های جگر است این که به دامن دارم

*****

************

************

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد،

شوخیه کاغذیه ماست بخند


ادمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا یه سراب بخند

ان خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثله تو تنهاست بخند


ادمک تنها نشین، پرواز کن

عشق را از جهان اغاز کن

ادمک اسمان در بر گیر


مرگ در کمین است،

دفتر عشق را دوباره باز کن

ادمک تنهایی سخته بخدا

دل من میگیره اینجا بخدا

ادمک دلم برات تنگ شده است۰

ادمک قدر تورو دارم بخدا


فکر کن درد تو ارزشمند است۰

فکر کن گریه چه زیباست، بخند

تازه انگار که فرداست ، بخند

راستی آنچه به یادت دادیم

پر زدن نیست که درجاست ، بخند

آدمک نغمه ی آغاز نخوان

به خدا آخر دنیاست ، بخند....

صدا بزن مرا

مهم نیست به چه نامی

فقط میم مالکیت را آخرش بگذار

می خواهم باور کنم ، مال تو هستم . . .

***********

رابـطه ها در دو حـالـت قشـنگ ميـشـن:

اول.... پيـدا کـردن شــــباهتهـا...

دوم... احتــرام گـذاشـتن به تـــــفاوت هـا...

------------

 گاهی وقتا دلم واسه بچگیام تنگ میشه !

بزرگترین دغدغه زندگیم مشق فردام بود …

------------

آهــــای تـــو....!! تـــویـــی کــه مـیـگـــفــتی :

دیـــگه مـثـــه مـن پـیـــدا نـمــیــکــنی !! واقــعــا فــکر مــیــکــردی بــعــد از تــو، دنــبــال یـکـــی

مـثـــه تــو(رگبار) مـیــگـــردم؟؟

-------------
 

میــری خودکـار بیک میخری۱۰۰ تومـن،

 ولی‌ لاک غلط گیـر ۸۰۰ تومن.

تو این زندگــی‌ حتی رو کاغــذ هم اشتبـاه کنـی‌ برات گرون تمــوم می‌شـه...

-------------

بــــد بــياري مــــال وقــتيــه کــه... "بــــد "بــي يــــــاري

------------------------

گـاهـــي وقـت هـا خـودم هـم نـمـي دانـم چـرا مـي نـويـسـم بـراي کـسـي کـه

هـرگـز نـبـوده است . . .

بــراي هـــيـــچ کـــس . . . ! !

--------------------------

 شاعرتر از هميشه نشستم برابرش

خواهر، سلام ! با غزلي نيمه آمدم /

 تا با شما قشنگ شود نيم ديگرش

مي خواهم اعتراف كنم هر غزل كه ما /

 با هم سروده ايم جهان كرده از برش

خواهر! زمان زمانِ برادر كشي است باز /

 شايد به گوش ها نرسد بيت آخرش

با خود مرا ببر كه نپوسد در اين سكون /

 شعري كه دوست داشتي از خود رهاترش

دريا سكوت كرده و من حرف مي زنم /

حس مي كنم كه راه نبردم به باورش

دريا! منم ، همو كه به تعداد موج هات /

با هر غروب خورده بر اين صخره ها سرش

هم او كه دل زده است به اعماق و كوسه ها /

خون مي خورند از رگ در خون شناورش

خواهر! برادر تو كم از ماهيان كه نيست /

خرچنگ ها مخواه بريسند پيكرش

دريا سكوت كرده و من بغض كرده ام /

 بغض برادرانه اي از قهر خواهرش

******************

سفر، بهانه‌ی خوبی برای رفتن نیست
نخواه اشک نریزم، دلم که آهن نیست

نگو بزرگ شدم، گریه کار کوچک‌هاست
مردی که اشک نریزد قبول کن مرد نیست

شب است بی تو(ترنم باران) در این کوچه‌‌های بارانی
نه! پلک پنجره‌‌ای در تب پریدن نیست

خبر رسیده که جای تو راحت‌ست آنجا
قرار نیست خبرها همیشه... اصلا نیست

زنی که فال مرا می‌گرفت امشب گفت:
پرنده فکر عبور است، فکر ماندن.... .

******************

گرگ سیاه چشم تو، دل را درید و رفت

جان دادن فجیع دلم را ندید و رفت

وابسته شد درخت به بال پرنده ای

بیگانه وقت کوچ از آنجا پرید و رفت

گفتم که کاش مثل تو  پروانه می شدم

دُورم چه ساده پیله ی حسرت تنید و رفت

عمری کنار جاده به پایش نشستم و

از راه های دیگر دنیا رسید و رفت

خود را اسیر میله ی تن کرد یک قفس

وقتی که مرغ عشق دلش پر کشید و رفت

چندین غزل به شوق برایش سرودم و

ناگاه دل سپرد به شعر سپید و رفت
************

مراقب بعضی "یک ها" باشیم.

Sometimes, a hearth will relax and get calm bye “one” word

گاهی با یک کلام قلبی آسوده و آرام می گردد. 

Sometimes, a class will slop by “one” drop

گاهی با یک قطره لیوانی لبریز می شود.

Sometimes, a hearth will break by “one” disaffection

گاهی با یک بی مهری دلی می شکند.

Sometimes, A person will break by “one” word

گاهی با یک کلمه يك انسان نابود می شود.

Be careful about some “ones

مراقب بعضی "یک ها" باشیم.

Although they are nothing, they are every thing

در حالی که ناچیزند، همه چیزند...

میگوید هر چه بوی تو را میدهد آتش زنم …
ترسم جانم آتش گیرد …

گاهی تنهایی آنقدر قیمت دارد که درب را باز نمی کنم

حتی برای “تو*بارانم” که سالها منتظر در زدنت بودم …

الهی…

نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم

نه تو آنی که گدارا ننوازی به نگاهی

در اگر باز نگردد، نروم باز به جایی

پشت دیوار نشستم چو گدا بر سر راهی

کس به غیر از تو نخواهم چه بخواهی چه نخواهی

باز کن در که به غیر از این خانه مرا نیست.

یکی بود …

یکی نبود …

بدجوری هم نبود…

و بگویم برات داستان را...

 نبودی من برایت گریه کردم

برای غصه هایت گریه کردم

من امشب بغض تلخم را شکستم

نشستم بی نهایت گریه کردم

چو در پسکوچه های چشمم امشب

ندیدم رد پایت گریه کردم

تو کوهم بودی و هستی کجایی

که من برشانه هایت گریه کردم

بگو ای آسمان با او که امشب

به یادش پا به پایت گریه کردم

چو بودی گریه میکردی به حالم

نبودی من به جایت گریه کردم

مهمان ناخوانده ی قلبم…

بمان…

بمان، که ماندنت را سخت دوست دارم…

شراب هم …

به مستی ام حسادت می کند…

آنگاه که خمار یک لحظه…

دیدن تو*بارانم* می شوم…

من رفتم …

و تو  فقط گفتی برو به …!!!

مدت هاست که بی تابم

بی تاب بازگشت و کلام آخرت…

راستی…

به بسلامت بود یا به جهنم؟؟!

دل خوشم با غزلی تازه همینم کافی ست

تو مرا باز رساندی به یقینم کافی ست

قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست

آسمانی! تو در آن گستره خورشیدی کن

من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه

برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

که همین شوق مرا، خوب ترینم! کافی ست ...

يه نصيحت....

پايان تلخ بهتر از تلخي بي پايان است

ترنم باران....تهران...پارك جمشيديه

ردیف وقافیه نمی خواهد !

بوی آغوش تو ،

هر دیوانه ای را

شاعر می کند…...!!!!

تنها بودن قدرت می خواهد ،

و این قدرت را کسی به من داد ،

که روزی می گفت تنهایت نمی گذارم…

هر دو به یک احســـاس رسیدیم

تو به “فراغـــــــــــت”

من به “فراقــــــــــــت”

یک حرف که مهم نیست….

به گوشت می رسه روزی که بعد از تو چی شد حالم

چه جوری گریه می کردم که از تو دست بردارم

نشد گریه کنم پیشت نخواستم بد شه رفتارم

نمی خواستم بفهمی تو که من طاقت نمی یارم

دلم واسه خودم می سوخت برای قلب درگیرم

یه روز تو خنده هات گفتی تو می مونی و من میرم

سرم رو گرم می کردم که از یادم بره این غم

ولی بازم شبا تا صبح تو رو تو خواب می دیدم!!!

پس از آن غروب رفتن اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخرتو بیاشروع من باش

شب از قصه جدا کن چیکه کن رو باور من

خط بکش رو جای پای گریه های آخر من

اسمت ببخش به لبهام بی توخالیه نفس هام

خط بکش رو باور من زیر سایه بون دستام

خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب تو طلوع زندگی باش

من پر از حرف سکوتم خالیم رو به سقوطم

بی تو و آبی عشقت تشنه ام کویر لوتم

نمیخوام آشفته باشم آرزوی خفته باشم

تو نذار آخر قصه حرفمو نگفته باشم

پس از آن غروب رفتن اولین طلوع من باش

یادت هست؟

تمام شد

حالا:تو.او:شما

من هم به سلامت

عجیب است دریا

همین که غرقش میشوی

پس میزند تو را ..

مثل ... !!

از تـــشــییـــع جـــنـــازه مـــی آیـــم

دلـــــــم را

بـــا تــمـــام آرزوهـــایـــش

زنـــده بــــه گــــور کــــردم

حس تو ، نبض تو ، دست تو ، خاطره شد

عشق تو ، یاد تو ، اسم تو ، خاطره شد

مثل یه قصه زیبا ، مثل یه خواب كوتاه

من اسم تو گذاشتم قشنگترین اشتباه

ایشالله هر کجا هست خوشبخت و سفید بخت بشه....

تنها آرزوی من خوشبختی و سعادت اونه....

خدایا هر کجا هست به سلامت بدارش....

من (ترنم باران) معنای زندگی را نفهمیدم....

خدایا چرا با این کار را کردی....؟؟؟

چرا ؟

مگر از خدایی تو کم میشد؟

خدایا باور نیست که م.الف من پر کشید و رفت به آسمان خوشبختی و من در این منجلاب در آرزوی فرار از قفس تن لحظه شماری میکنم....

خدایا مقصر منم ...میدانم....ولی ایکاش اون شب خیال بود و توهم...

خدایا او انتظار قبولی من را کشید ولی حیف که برایش فایده نداره....

خدایا من در حق او کوتاهی کردم ولی او بجای نفرین دعا میکنه...

اصلا بنظرم او فرشته بود....

من احمق ،نفهم و بی لیاقت بودم که او را از دست دادم...

خدایا این داغ برایم سخته ....

کمکم کن 

خدایا........................باهات قهرم

خدایا..........................................

امسال ماه مبارک رمضان را درک نکردم....نه نمازی نه روزه ای و نه قرآن و دعایی

خدایا م.الف من رفت....................چرا.........................چرااااااااااااااا؟؟؟؟؟

مگه من بنده تو نبودم....

واقعا خاک بر سرمن شد با رفتنش.... افسوس ...افسوس

خدایا از دایی اون نگذزه...خدایا لعنتش کن....خدایا بهش دردی بده که نه بمیره نه بتونه زندگی کنه

خدایا دایی اش را و زندگی دایی  اش را نابود کن .....نفرین من همیشه پشت سرش هست

بر آنچه گذشت. . .  آنچه شکست. . .  آنچه ریخت

حــــــــــــــســــــــــــرت نــــــــــــخـــــــــــور. . .

زندگی اگر زیبا بود با گریه شروع نمیشد . ...!

"جدایی" انقدرها هم که فکر می کنی

تلخ نیست!

اگر هنوز حرف های من را باور نداری

از "نادر و سیمین" ببرس

که از تمام دنیا جایزه گرفته اند!!!

بهـ کلاغــــهابگویید:

قصهـ ی منــ

اینجا

تمامـــ شد،

یکیـ..

بود و نبود مرا با خود برد...

گریه های بی بهانه...

 میخوردبرسقف قلبم...

یادم آرد وی ماهت...

 باورد شاید نباشد...

که دلم تنگ است برایت !!!!ا

بـی صــدا گــریـه می کـنـم !

ایـن اشـک هـایـم ،

دوســت داشـتـنـت را ...

دلـتــنـگـی ام را ...

بد جـور بـه رخـم مـی کــشــد ...

هــر لــحـظــه دلــم تــو را فـریــاد می کــشــد !

دائـــم مـی گـویــد : تــنــهــایــی مــان تــنــها مـی مــانـد ...