حرفهای درگوشی(ترنم باران)

اولین رفتنت تلخ که نه خیلی دردناک بودش ترسناک بودش

وقتی شروع کردم پاهام لبه پرتگاه بودش

شاید شنیدی که میگن اگه خندیدم به اجباره عکاس بودش

این حکایت منه نیشو کنایه همه علاقه ی شدید

به این ملودیه غمه منو بیچاره کرد

این رپ لعنتی حتی آهنگساز میکرد قیافه کج

وسط این راه سخت منو پیاده کرد

عشقمم رفت منو سیگاری کرد

حتی فاصله گرفتم من از خونوادم از همینجا میگم  

مامان بابا دوست دارم

همه رفتید نه به درک از اول بودید مگه

تو خوشی همه هستن کشیدید عقب تر تو سختیا

با مرام بودید اگه اینجوری نمیشدش 

 هر کی رسید کنار ما گنده میشدش

با چند تا عکس تو پست نمیشدش یه رفاقت ثابت

شاه برگشت سرباز رفت از یادت

برو دست حق بدرقه ی راهت به امید  

برج میلادت ,  

 به امید برج میلادت

از 17اسفند روزارو هی شمردم خودم 

 که هیچ تمومه رویاهامو بردن

من اونی که هیچوقت نخندید همونی که واسه شهرت نجنگید

همونی که دیگه سازش کوک نیست خیلی وقته حالش خوب نیست

همونی که بهش وعده دادی یه روز گرگ بودید  

اومدید با لباس یه دوست

خندیدم همش تا نباشه غمتون چی شد یهو گیج رفت سرتون

خوشحال شدم وقتی شمارو تو نبودم خوش دیدمتون

یکی بهم گفت یکی از داداشیات تو روت خوب پشت سرت 

 فش داشت میداد

خندیدم گفتم چندتارو بزنم بالاخره  

یکی با خنجر از پشت میاد

دیدم مرامو فقط تو ساز شکستم خیلیا غرورمو شکستن

بریدی صدامو با تک آسه خشت کجا بودی رفیق  

وقتیکه دلم میگیره

وقتیکه دلم میگیره وقتیکه حتی یه لحظه

سازمو بغل میگیرم بیخودی تنم میلرزه

دیگه من نمیشم آروم کسی نیست تو این روزام

کسی نیست منو بفهمه تکو تنها زیر بارون

منمو ساز پشیمون منمو یه روح داغون

منمو چشمایه خیسم قدمایه خیلی آروم

تو به من وعده میدادی من فقط پای تو باختم

تو خداحافظی کردی من خودم خودمو ساختم

هر چی غمه تو این دنیارو بگی من چشیدم 

 تو چشام نگاه بکن که نیستش جات

اون رفیقی که واسه ناموسش غمه کشیدم دمش گرم  

پشت سرم فوش ناموس داد

منمو ساز پشیمون منمو یه روح داغون

منمو چشمایه خیسم قدمایه خیلی آروم

تو به من وعده میدادی من فقط پای تو باختم

تو خداحافظی کردی من خودم خودمو ساختم