ای آسمان مگردل دیوانه منی
کاین گونه شعله می کشی و نعره می زنی
نالان واشکبار مگرعاشقی و مست
باخویشتن چو ما مگرای دوست دشمنی
تقدیم به بهترینم که حجم خالی نبودنش
گرمی دستانش را ازیادم
نمی برد
نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۰/۱۱/۰۹ساعت ۱۱:۵۵ ب.ظ نویسنده ترنم باران