من پر از وسوسه عاشقی کردن بود.
                                 تو پر از دل دل روسوایی دل کندن بود.
من پر از حس قشنگ بودن کنار تو.
                                 تو پر از هوای سرد بی خبر رفتن بود.
من پر از حس قشنگ بودن کنار تو.
                                 تو پر از هوای سرد بی خبر رفتن بود.
سهم تو از من و دل، دلم ولی بی من بود.
                                 سهم من از تو فقط یه گوشه جون کندن بود.
زدمش، شکستم، کندمو انداختم دور.
                                              حیونی خسته دلم تو راه برگشتن بود.

نوشته شده در  پنجشنبه ۱۳۹۰/۰۸/۱۲ساعت ۷:۴۸ ق.ظ  نویسنده ترنم باران